ÇOKLU BARO…
Önce bilindik bir gündem saptırması gibi tartışmaya açıldığını sandık avukatların meslek örgütü olan baroların.
Öyle ya yakıcı onlarca sorunu vardı memleketin; corona salgını, iktisadi darboğaz, hayat pahalılığı, yurttaşın kaynatamadığı tenceresi, kurulan yeni partiler, yeni hükümet sisteminin getirdiği fiili anayasasızlık süreci, Suriye sorunu/geçici sığınma statüsündeki insanların ülkeye getirdiği yük, S400’ler ile ülkemiz imajının uluslararası camiada yaşadığı türbülans ve sair..
Sonra baktık ki konu ciddi. Yaklaşık 2 aydır başka mesele kalmamış gibi avukatları temsil eden meslek örgütleri barolar ve Türkiye Barolar Birliği’ndeki, temsilde adalet ve barolar ile barolar birliğinin hukuki yapılarının değiştirilmesi (sözde) ihtiyacını konuşuyoruz.
Ankara Barosu ve Diyanet’in yersiz tartışması ile mevcut iktidarın, baroların yapısına ama esasen savunma mesleğine yönelmiş kronik alerjisi akut bir krize dönüştü.
Müthiş bir bilgi ve anlayış kirliliği ile götürülüyor süreç; kamuoyu yanıltılarak antidemokratik bir adımın daha altında kalmamız için elden gelen her şey yapılıyor.
Peki, işin doğrusu ne?
Gerçekten de yerel baroların ve onların oluşturduğu Türkiye Barolar Birliği’nin yapısında, temsilinde, yetkilerinin kullanımında bir adaletsizlik, haksızlık, antidemokratik bir tek seslilik mi var?
Avukatlık mesleğinin hak ve hukuku ile baroların yapısını, halen yürürlükte olan 1136 Sayılı Avukatlık Kanunu, düzenlemektedir. Bu kanunun 76. Maddesine göre,
‘Barolar, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ile ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak, meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜ VE İNSAN HAKLARINI savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla TÜM ÇALIŞMALARI yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren KAMU KURUMU NİTELİĞİNDE meslek kuruluşlarıdır.’
Belirtmeliyiz ki bize göre hükümetin asıl rahatsızlığı hemen yukarıdaki yasa maddesinde belirtilen baroların görev ve sorumluluklarına ilişkindir. Resmi bir hukuk tüzel kişisi ve ciddi bir örgütlü demokratik güce sahip olan baroların HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜ VE İNSAN HAKLARINI KORUMA görevi iktidarı rahatsız etmektedir.
Temsilde adalet, nisbi temsil ve saire değildir dert. Bu etkili kurum/lar siyasal yandaş birer kurum haline getirilmelidir. Amaç budur.
Kısaca değinelim ki bu gün baroların ve Türkiye Barolar Birliği’ndeki kurulların teşkili, tamamen seçimle ve her bir avukatın iradesiyle belirlenmektedir.
İstanbul, Ankara ve İzmir Baroları’nın TBB’deki temsilde çok güçlü olmalarının nedeni bu 3 ilde, özellikle İstanbul’daki, çok fazla avukat sayısıdır. Şöyle söyleyeyim, İstanbul nüfus olarak Mersin’in yaklaşık 8 katı insan nüfusuna sahip olduğu halde avukat sayısı Mersin’in aşağı yukarı 20 katıdır.
Çoğulcu demokrasi ve temsilde adalet nasıl sağlanacak? Biz de iktidar çok fazla oy alıyor diyebilecek miyiz? İstanbul’un genel seçimlerdeki oyu çok fazla diyebilecek miyiz? Alternatif bir diplomasi, alternatif bir ekonomi yönetimi, alternatif yerel yönetimler de düşünülebilir mi?
Elbette hayır.
Asıl meseleniz olan, ‘bu barolar bize çok muhalif kardeşim’ anlayışıyla sağlıklı hiç bir adım atamazsınız.
Yöntem tanıdık: Yıprat, tartışmaya aç, dezenforme et, ele geçir ve anlamsızlaştır.
Niyet iyiyse ve aşırı kalabalık bir baronun yeterli hizmeti sunmada problemli olduğu düşünülüyorsa, bunu çözmenin de nesnel, hukuksal, demokratik ve hukuki yolları vardır.
Bunları da bir sonraki yazımda anlatmaya çalışacağım.
Bu yazı için son söz: HUKUKUN SAĞLISI SOLLUSU BARONUN DA SOSLUSU ÇOKLUSU OLMAZ.
